نور لیزر با ویژگی های منحصربه فرد خود باعث شده تا مهارت پزشکان در جراحی های مختلف چند برابر شود. مزایای جراحی با لیزر عبارتند از برش دقیق و ظریف، سرعت بالا، عمل جراحی بدون خونریزی و عفونت، بهبود سریع تر و ترمیم زیباتر زخم.

از لیزر می توان در جراحی های مختلفی استفاده کرد مانند:

جراحی پوست، خال، زگیل، تومورهای خوش خیم و بدخیم، کلوئید و …
جراحی عروق مانند واریس، همانژیوم و ضایعات عروقی
جراحی گوش و حلق و بینی مانند پولیپ بینی، تومورهای حنجره، تنگی های حلق و درمان خرخر
جراحی گوارش مانند پولیپ روده، تنگی های مری، تومورهای کولورکتال، هموروئید و …
جراحی مجاری ادراری مانند پروستات، تومورهای مثانه، تنگی مجرا و …

سلولیت: آنژیوپاتی ناشی از آسیب مویرگ ها و سیستم وریدی گردش خون و لنف می باشد. این آسیب بافتی در زیر پوست حاصل شده و منجر به پاسخ غیر عادی فیبروبلاست ها و سلول های رتیکولوآندوتلیل گشته و باعث افزایش تجمع چربی در سلول های چربی می شود.

پاسخ بافت همبند به صورت تشکیل ندول های کوچک و بزرگ است که خود، گردش لنفاوی را بیشتر مختل می کند و در نتیجه فیبروز بینابینی به صورت شبکه ای تشکیل می شود. تظاهرات خارجی این تغییرات بر روی پوست از لحاظ ظاهری مثل پوست پرتقال و تشکیل رگ های غیر عادی و تلانژکتازی می باشد. این تجع غیر عادی چربی به رژیم غذایی پاسخ نداده و با رژیم گرفتن از بین نمی رود. سلولیت ها بر اساس تظاهر بالینی به ۳ دسته سلولیت سخت، نرم و ادماتو تقسیم می شوند.

از راه های برطرف کردن سلولیت می توان به جراحی لیپوساکشن و استفاده از درمان های رادیوفرکانسی اشاره نمود. لیزردرمانی با افزایش گردش خون بافتی، افزایش دو برابری درناژ لنفاوی و کاهش چسبندگی ها و التهاب بافتی باعث کاهش تورم بافتی و تخلیه بیشتر مایعات زیر جلدی و در نتیجه کاهش سایز می شود. لیزردرمانی از جنبه دیگر با تأثیر روی فیبروبلاست ها و فعال کردن فیبرینولیز و الاستیناز باعث نرم شدن بافت و از بین رفتن توده های کوچک و بزرگ می شود. خروج چربی از سلول های چرب سریع تر صورت گرفته و برداشت این ذخایر در اثر افزایش خون بافتی همراه با رژیم غذایی، امکان پذیر می شود. با تابش های متعدد طی جلسات پی در پی، کاهش سایز و التهاب در این بافت ها مشاهده شده و افزایش ساخت کلاژن پوستی مانع شل شدن و افتادگی پوست می گردد.

در زمانی که همراه سلولیت، استریا نیز وجود داشته باشد می توان با استفاده از لیزر که افزایش جریان خون مویرگی و بازسازی فیبرهای کلاژن را به دنبال دارد، این دو مشکل را توأم درمان نمود.

کلوئید یک اسکار پیشرفته است که مکانیسم ایجاد آن تولید بیش از حد کلاژن بوده و از نظر اندازه و رنگ با اسکار طبیعی متفاوت می باشد. بنابراین پایه درمان، مهار تولید فیبرهای کلاژن بوده که بدین منظوردرلیزرتراپی از دوزهای بالای نور قرمز و مادون قرمز استفاده می گردد و بعد از آن که کلوئید مسطح، کم رنگ و بدون خارش شد، می توان دوز تابش را به منظور اثر تحریکی و بازسازی بافت تا ۵۰% کاهش داد. کلوئید را می توان با استفاده از لیزرهایی همچون PDL وKTP نیز رفع ودرمان نمود.
سترنال): از این طریق، اعضا، اعصاب، عروق و نقاط دردناک بدن، مورد تابش قرار می گیرند و تأثیر اشعه لیزر از این طریق بر روی محل پاتولوژی تا عمق حدود ۷۰-۵۰ میلی متر، خصوصاً در طیف مادون قرمز، وجود دارد.

۲- از طریق نقاط مورد استفاده در طب سوزنی: این شکل در واقع، نوع خاصی از لیزر درمانی با اشعه وریدهای اندام فوقانی قرار داده می شود، این اشعه که از طیف قرمز استفاده می گردد به بدن می رسد. توجه به این نکته ضروری است که بر اساس نوع واکنش، می توان دوز مورد استفاده را نیز تعدیل کرد.

۳- از طریق غشاء مخاطی: بدین منظور، به داخل حفره مربوطه، یک فیبر نوری فرستاده شده که توسط آن، اشعه لیزر به غشاء مخاطی ناحیه آسیب دیده می رسد. در این روش، هم از طیف قرمز و هم از مادون قرمز استفاده می گردد.

۴- تابش داخل وریدی: از طریق آنژیوکت مخصوص که اغلب داخل وریدهای اندام فوقانی قرار داده می شود، این اشعه که از طیف قرمز استفاده می گردد به بدن می رسد. توجه به این نکته ضروری است که بر اساس نوع واکنش، می توان دوز مورد استفاده را نیز تعدیل کرد.

نور لیزر با ویژگی های منحصربه فرد خود باعث شده تا مهارت پزشکان در جراحی های مختلف چند برابر شود. مزایای جراحی با لیزر عبارتند از برش دقیق و ظریف، سرعت بالا، عمل جراحی بدون خونریزی و عفونت، بهبود سریع تر و ترمیم زیباتر زخم.

از لیزر می توان در جراحی های مختلفی استفاده کرد مانند:

جراحی پوست، خال، زگیل، تومورهای خوش خیم و بدخیم، کلوئید و …
جراحی عروق مانند واریس، همانژیوم و ضایعات عروقی
جراحی گوش و حلق و بینی مانند پولیپ بینی، تومورهای حنجره، تنگی های حلق و درمان خرخر
جراحی گوارش مانند پولیپ روده، تنگی های مری، تومورهای کولورکتال، هموروئید و …
جراحی مجاری ادراری مانند پروستات، تومورهای مثانه، تنگی مجرا و …

سلولیت: آنژیوپاتی ناشی از آسیب مویرگ ها و سیستم وریدی گردش خون و لنف می باشد. این آسیب بافتی در زیر پوست حاصل شده و منجر به پاسخ غیر عادی فیبروبلاست ها و سلول های رتیکولوآندوتلیل گشته و باعث افزایش تجمع چربی در سلول های چربی می شود.

پاسخ بافت همبند به صورت تشکیل ندول های کوچک و بزرگ است که خود، گردش لنفاوی را بیشتر مختل می کند و در نتیجه فیبروز بینابینی به صورت شبکه ای تشکیل می شود. تظاهرات خارجی این تغییرات بر روی پوست از لحاظ ظاهری مثل پوست پرتقال و تشکیل رگ های غیر عادی و تلانژکتازی می باشد. این تجع غیر عادی چربی به رژیم غذایی پاسخ نداده و با رژیم گرفتن از بین نمی رود. سلولیت ها بر اساس تظاهر بالینی به ۳ دسته سلولیت سخت، نرم و ادماتو تقسیم می شوند.

از راه های برطرف کردن سلولیت می توان به جراحی لیپوساکشن و استفاده از درمان های رادیوفرکانسی اشاره نمود. لیزردرمانی با افزایش گردش خون بافتی، افزایش دو برابری درناژ لنفاوی و کاهش چسبندگی ها و التهاب بافتی باعث کاهش تورم بافتی و تخلیه بیشتر مایعات زیر جلدی و در نتیجه کاهش سایز می شود. لیزردرمانی از جنبه دیگر با تأثیر روی فیبروبلاست ها و فعال کردن فیبرینولیز و الاستیناز باعث نرم شدن بافت و از بین رفتن توده های کوچک و بزرگ می شود. خروج چربی از سلول های چرب سریع تر صورت گرفته و برداشت این ذخایر در اثر افزایش خون بافتی همراه با رژیم غذایی، امکان پذیر می شود. با تابش های متعدد طی جلسات پی در پی، کاهش سایز و التهاب در این بافت ها مشاهده شده و افزایش ساخت کلاژن پوستی مانع شل شدن و افتادگی پوست می گردد.

در زمانی که همراه سلولیت، استریا نیز وجود داشته باشد می توان با استفاده از لیزر که افزایش جریان خون مویرگی و بازسازی فیبرهای کلاژن را به دنبال دارد، این دو مشکل را توأم درمان نمود.

کلوئید یک اسکار پیشرفته است که مکانیسم ایجاد آن تولید بیش از حد کلاژن بوده و از نظر اندازه و رنگ با اسکار طبیعی متفاوت می باشد. بنابراین پایه درمان، مهار تولید فیبرهای کلاژن بوده که بدین منظوردرلیزرتراپی از دوزهای بالای نور قرمز و مادون قرمز استفاده می گردد و بعد از آن که کلوئید مسطح، کم رنگ و بدون خارش شد، می توان دوز تابش را به منظور اثر تحریکی و بازسازی بافت تا ۵۰% کاهش داد. کلوئید را می توان با استفاده از لیزرهایی همچون PDL وKTP نیز رفع ودرمان نمود.
۱- از طریق پوست (روش اکسترنال): از این طریق، اعضا، اعصاب، عروق و نقاط دردناک بدن، مورد تابش قرار می گیرند و تأثیر اشعه لیزر از این طریق بر روی محل پاتولوژی تا عمق حدود ۷۰-۵۰ میلی متر، خصوصاً در طیف مادون قرمز، وجود دارد.

۲- از طریق نقاط مورد استفاده در طب سوزنی: این شکل در واقع، نوع خاصی از لیزر درمانی با اشعه وریدهای اندام فوقانی قرار داده می شود، این اشعه که از طیف قرمز استفاده می گردد به بدن می رسد. توجه به این نکته ضروری است که بر اساس نوع واکنش، می توان دوز مورد استفاده را نیز تعدیل کرد.

۳- از طریق غشاء مخاطی: بدین منظور، به داخل حفره مربوطه، یک فیبر نوری فرستاده شده که توسط آن، اشعه لیزر به غشاء مخاطی ناحیه آسیب دیده می رسد. در این روش، هم از طیف قرمز و هم از مادون قرمز استفاده می گردد.

۴- تابش داخل وریدی: از طریق آنژیوکت مخصوص که اغلب داخل وریدهای اندام فوقانی قرار داده می شود، این اشعه که از طیف قرمز استفاده می گردد به بدن می رسد. توجه به این نکته ضروری است که بر اساس نوع واکنش، می توان دوز مورد استفاده را نیز تعدیل کرد.

امروزه پس از مطالعات وتجربیات بیشتر در کاربرد لیزر، از اثرات ضد درد وترمیمی آن در درمان بیماری های مختلف استفاده می شود از جمله زخم های مقاوم به درمان مانند زخم های دیابی، عروقی بستر و درمان نروپاتی ها، نورالژی ها، بیماری های مفاصل وغیره. اما علی رغم کاربردهای آن ناشناخته ها و قسمت های تاریک آن زیاد است و در بسیاری از کشورها تیم های تحقیقاتی به تحقیق و پژوهش در مورد لیزر هم چنان ادامه می دهند.
اثر بر روی پتانسیل فعالیت AP= Action potential
اثر بر روی سرعت هدایت اعصاب
اثر بر روی رژنراسیون اعصاب
۱- تحریک بیولوژیک سیستم

۲-اثر بر روی سیستم ایمنی

۳- اثر ضد التهاب و ضد ادم

۴- اثر بر روی عروق و سیرکولاسیون

۵-اثر بر روی لنف

۶-اثر بر روی ترمیم زخم

۷-اثر ضد درد

۸-اثر بر روی اعصاب

تغییر سنتز PGF2A , PGE2
افزایش سنتز PGI2
مهار سنتز برادی کینین ها
افزایش فاگوسیتوز توسط WBC
وازودیلاتاسیون بیشتر وافزایش سیرکولاسیون
افزایش درناژ لنفاوی تاحد ۲ برابرو به تعادل رساندن فشارهای اسموتیک و آنکوتیک
افزایش ترشح MIF
کاهش ریلیز هیستامین
بر اساس تحقیقات واحد تحقیقات ترمیم بافتی بیمارستان (Guy- London) پاسخ های بافتی لیزر به دو دسته تقسیم می شوند:

پاسخ های اولیه ( فوری ):

که شامل پاسخ بافتی موضعی می باشد مانند وازودیلاتاسیون، افزایش گردش خونی ودرناژلنفاوی، افزایش فعالیت نوتروفیل ها، لنفوسیت ها وفیبروبلاست ها، بهبود متابولیسم سلولی در سلول های آسیب دیده و افزایش آستانه تحریکی رسپتورهای درد.

پاسخ های ثانویه ( تاخیری ):

شامل یک سری تاثیرات سیستمیک است که از گردش محصولات واکنش های نور (photoproducts) در خون ولنف حاصل می شود مانند افزایش غلظت بعضی پروستاگلاندین ها مثل PGI2 که اثر ضد التهاب داشته یا افزایش ایمنوگلوبین ها، لنفوکین ها که در سیستم ایمنی و افزایش بتااندورفین ها وانکفالین ها که نقش در ایجاد بی دردی دارند. به دنبال تابش لیزر و در طی واکنش های اولیه و واکنش های ثانویه سلولی میزان ATP یعنی انرژی داخل سلولی افزایش می یابد. به عبارتی انرژی نورانی در جریان واکنش های اولیه در زنجیره تنفسی (میتوکندری) با تغییر حالت ردوکس سلول از طریق واکنش های ثانویه تبدیل به شکل انرژی قابل مصرف در سلول یعنی ATP با افزایشی تا حد ۳۰۰%‌ می شود. این افزایش همراه با فعال کردن واکنش هائی در سلول است که باعث اثرات ماکرو سلولر لیزر می شود.